باز یاد تو به هر مکان که پا نهاده ای

باز عطر واژه های پر تلاتم از فراق

تیشه می زند به ریشه ای که وا نهاده ای

خسته ام بیش از ابن پر از عذاب ماندنم نکن

خاک عالمی که در بر سرم تکانده ای...